Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Μπορούμε!!!!



Η κοινωνική συνοχή στα όρια της. Η οικονομία ένα βήμα μετά την καταστροφή. Η φτώχεια έχει πλημμυρίσει τις ελληνικές πόλεις. Το άγχος, η αγωνία, οι κρίσεις πανικού, η κατάθλιψη τείνουν να γίνουν οι σταθερές του ελληνικού περιβάλλοντος. Μία αίσθηση παραίτησης, η αναζήτηση της λύτρωσης, με τρόπο παθητικό, συνιστούν τις θλιβερές παραμέτρους μίας κοινωνίας που έχει χάσει τον βηματισμό της, μίας κοινωνίας παραιτημένης, κλεισμένης στο καβούκι της, ταπεινωμένης, στα όρια της αναξιοπρέπειας. 

                 Μία θλιβερή πόλις χωρίς πολίτες με πολιτικούς, θρησκευτικούς, κοινωνικούς ηγετίσκους και διανοούμενους ξεδιάντροπους που αντί να οδηγούν έμαθαν να ξεπουλούν. Ο πολιτικός μασκαράς που αντί να προστατεύει τη χώρα του, την ξεπουλά φθηνά. Ο θλιβερός παπάς που αντί να κηρύττει τον λόγο της αγάπης σπέρνει το μίσος για τον ανήμπορο  ξένο, ο άθλιος μαρξιστής που αντί να παλεύει για την κοινωνική ισότητα ιππεύει στο άλογο του ταξικού εχθρού.  Ο μπαγαμπόντης διανοουμενάκος, ο γραφιάς, δημοσιογράφος ο υποταγμένος στους ξενόδουλους εργοδότες του, που σπέρνει την μιζέρια και σαλπίζει την υποταγή στην μικρότητα. 

Και όμως αυτοί θα σαρωθούν. Πρέπει να εξαφανιστούν. Και είναι μπορετό.

Θα σαρωθούν γιατί εκεί δίπλα στον αποπροσανατολισμένο νέο υπάρχουν χιλιάδες που ερωτεύονται την τέχνη τους, την επιστήμη τους. Ο νέος που χωρίς να παραμελεί το ερωτικό πάθος της νιότης ερωτεύεται συνάμα την επιστήμη του, πασχίζει να μάθει, να αλλάξει τον κόσμο. Υπάρχει ο Δάσκαλος που στη διαλυόμενη δομή απαντά με το πάθος του για τη γνώση. Είναι αυτός που κρατά το Σχολειό όρθιο είναι αυτός που μεταλαμπαδεύει την μέθοδο και την επιστήμη του στα παιδιά του, στους μαθητές του, στους φοιτητές του. Είναι ο Υπάλληλος, είτε Δημόσιος είτε Ιδιωτικός ,αυτός που αντί να μπερδεύεται από τη μιζέρια των γύρω του, κρατά τις δομές ζωντανές και λειτουργικές για να μείνουν όρθιες, έστω και στο ελάχιστο, προκειμένου να πάρουν μπρος μόλις η χώρα βγει από αυτόν τον εφιάλτη. Είναι ο κοινωνικός αγωνιστής που αντί να μένει σε θλιβερά τσιτάτα και να αγαπά τις άκαμπτες γραφειοκρατίες σύρει το χορό της αλλαγής. Είναι ο άλλος παπάς που αντί να σπέρνει την διχόνοια και το μίσος κηρύττει την αγάπη, την αλληλεγγύη, χωρίς να επιτρέπει σε κανέναν να βλέπει στον άλλον τον ξένο παρά μόνο ανθρώπινες ψυχές. 

Είναι πολλοί αυτοί. Είμαστε πολλοί όλοι αυτοί που βλέπουμε ότι μπορούμε να ξαναχτίσουμε τη χώρα.  Είμαστε πολλοί εμείς που δεν φοβόμαστε πια. Είμαστε πολλοί, εκατομμύρια, αυτοί που θα ξαναδώσουμε σ’ αυτόν τον τόπο την αξιοπρέπεια που του αξίζει. Θα τους γκρεμίσουμε και θα προχωρήσουμε μπροστά.

Γιατί μπορούμε!!!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου